Tabiatın kanunudur, ağacın meyvesini yerken, ulaşamadığımız meyveyi koparmak için dalı kırarız.
Ağaç incinir lakin ertesi bahar dalları daha gür çiçek açar, daha çok meyve verir.
Bizimki de incinen ağaç misali incindikçe daha da öze dönük yazıyoruz.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta