Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Yalnız bir gölün içinde düşecek bir damlada harmoni olmuş dalgalarız. Birbirimizi, düşünlerimizi kovalayan ve sahili kamçılayan tek dalgada birleşir gücümüz. Adımız mavinin tonları, güneş ve derinliktir rengimiz. Düşen damlalar bizden,aslımız aynı.. Rüzgarla çarpışmalarımız aramızda rüzgarla oynan oyun düşünsellik adına.Hissetmek,anlamak yok olma pahasına değmez mi evrenin bir rengi, tadı, gücü olduğuna...............Özden Özpınar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!