Özdeki Gizli Sultan Şiiri - Hüseyin Turhal

Gönül bağım bozulmadan,
Gözüm yaşı süzülmeden,
Kara toprak kazılmadan,
Yetiş imdadıma Mevla’m.

Yedi iklim, dört köşede,
Binbir türlü gam, neşede,
Sırrı saklı her şişede,
Aşkın deryasına sal m’am.

Nefsim beni yola koymaz,
Bu dünyada karnı doymaz,
Hak sözünü asla duymaz,
Koru beni benden Mevla’m.

Çiçek açar her bir daldan,
Arı ayrı tat alır baldan,
Anlamaz ki cahil halden,
Sen halimden anla Mevla’m.

Dağlar gibi başım karlı,
Yüreğimde ateş harlı,
Bu yol ince, çok efkârlı,
Sana giden yolu bulmam.

Malı mülkü kime kaldı?
Süleyman’ı toprak aldı.
Nice canlar burda soldu,
Ben bu handa baki kalmam.

İlim irfan kapısıdır,
Aşk gönlün tek yapısıdır,
Sırrı Hakk’ın tapusudur,
Başka kapıyı hiç çalmam.

Zerre içre güneş saklı,
Şaşırtırsın her bir aklı.
Haksız değil, haktan haklı,
Senden gayrı yâri bilmem.

Gâh ağlarım, gâh gülerim,
Senden mağfiret dilerim.
Kalp pasını ben silerim,
Dergâhından ayrı olmam.

TURHAL der ki: Yolum Sana,
Kurban olsun bu can Sana.
Vahdetinden kana kana,
İçerim de asla doymam.