Hangi dağ olsan kayboluyorsun ufkunda.
Oysa derin bir duruşsun durulmayan yamacında.
Kapanıyorsun bilmediğin çıkmazlarda.
Ancak bildiğin bir yöne kalpten açılmak için.
Huzura durduğun yerde huzurlu olabilmek gönülden.
En gercek duyuşta, dağılınca ve dağlanınca kalpten.
Şimdi bir yankıyız duyulan!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta