Yüreğimizin bir köşesinde kaldı özlemlerimiz
Türküler yanıyor içimizde ve kimseler bilmiyor
Her baharda bir umut gizlenen gözlerimiz şimdi dalıyor düşen yapraklara, Kıyısından tutunduğumuz bir hayatın bütün dargınlığında.
Ertelenen özlemlerin pişmanlığı okunurken gözlerimizde,
Aslında aynı sevdanın yorgunluğu vardır yüreklerimizde.
An gelir; bir türkü, belki bir şiir olur dökülüverir gözlerimizden.
Her bir masalda kafdağının ardına düşer bizim yolumuz.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta