Ozanlar Divanı Şiiri - Sadık Kocabaş

Veysel’in gözünde, karanlık fener,
Görmezden gelene, selam söyle yar.
Toprak ana der de, bağrına döner,
Sırrını bilene, selam söyle yar.

Neşet’in sazında, "Garip" sızladı,
Mahsuni "yuh" dedi, münkür gizledi,
Kızıltuğ dert ortağım, yolu izledi,
Bize yar olana, selam söyle yar.

Kıvırcık Ali’mde, telli turnaydım,
Gülabi dilinde, suçlu kalemdim,
Cehalet dilinde, ağır kelamdım,
Uğruna ölene, selam söyle yar.

Varlıktan sıyrıldım, yokluğa erdim,
Ezelin sırrını, pazara serdim,
Bilmeyen cahile, dert idim, derdim,
Hakk'ı hak bilene, selam söyle yar.

Üçlerin bağında, dertle beslendik,
Yediler katında, "Bir"e seslendik,
Kırklar meclisinde, nura süslendik,
Kalemsiz Şair 'e, selam söyle yar.