Halkımı koydular kor bir çukura. Yürürken önünü görmesin diye. İnandırdılar bak bunca insanı. Zenginlerin olan demokrasiye . Demokrasisi diye bunca insanı. nasıl morfin gibi uyutuyorlar. Okoltuğa onu getirenlerin. Bu halk olduğunu unutuyorlar. Demokrasi deyip aldatılanlar. Benim masum,garip kardeşlerimdir. Nihayet anladım bu yalan dünya. İyilerin deyil kalleşlerindir.
Ne memleketmiş be bizim memleket.
Yiyorlar yiyorlar gene bitmiyor.
Ama bilsinlerki masum vatandaş.
Hakkını kimseye helal etmiyor.
Gidenlerde yemiş inkar edilmez.
Rahmet çeşmesinden sular akıyor.
Dolduran doldursun vakit gelmeden.
Namert TÜRK,lüğüme çelme takıyor.
Daha yaraları iyileşmeden.
TÜRK dendiği zaman silkinen dünya.
Ne yapayım dostlarım şiirlerim yasaklı.
Dinle bak bu şiirin içinde neler saklı.
Buyoldan dönmeyenin inanki yoktur aklı.
Ömür boşu boşuna geçiyor yalan deyil.
İflah etmez dünyada hakkımızı yiyenler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!