Ozan Nuri Ceyhan Şiirleri - Şair Ozan Nu ...

Kâbil’le başladı savaş
Bazen hızlı bazen yavaş
Hep bahane savaş mavaş
…İnsan, insan olmayınca.

Sırra kadem peri cini

(Kan kardeşim ablam Fatma’ya)

Kardeş olduk canım akan kan gibi
Bu ne kutsal sevgi kanda can gibi
Bambaşka duygu gönlün han gibi
…Abla sevgin güzel bunu öğrendim.

Kendimce çok tarif ettim sevgiyi
Sevgiyi tarife lisanlar yetmez
Sevenlerden aldım doğru bilgiyi
…Sevgiyi tarife kelamlar yetmez.

Sevginin dergâhı bir başka âlem

Şartı şurtu olmaz bakıştan sezer
Gözden geçer gönlü yüreği gezer
Kararı olmayan çok nazdan bezer
...Sevmek için fazla neden gerekmez.

Manasız hevesin kapısın çalmaz

Ah be gafil gönlüm boşa esersin
Neyine güvendin racon kesersin
Fırsat kaçtı derim kendin üzersin
…Vuslat görünmüyor akdini fes et.

Dinlemezsin bir kerecik sözümü

Gençlik çağlarımın kalmadı demi
Sen nasıl gönülsün dümensiz gemi
Gözün kara toprak doyursun e mi
...Boynun ölçüsünü aldın mı gönlüm?

Ne kadar çok sevdin kavuşamadın

Kuşkular artınca inkâr mı edeceğiz
Kenara çekip sorsalar ne diyeceğiz
Ortamın durulmasını bekleyeceğiz
…Çaremiz kalmadı ne yapalım demişti.

Fazla üstünde durulmadı yalanlandı

Yazdıklarını okudum ümit kesmişti
Çaresiz kalınca kaderine küsmüştü
Töre denilen açmaza boyun bükmüştü
…Ne çare sevgimizi görmezden geldiler.

Yeter ki senede bir gün gelsen diyordu

Ey yar;
Seni sensiz yaşamak,
Nasıl bir ıstırap bilir misin?
Yokluğun tarumar ederken gönül dünyamı,
Çareler tüketmişken bir bir,
Umutsuzca umuda sığınmak,

Yokluğu hicranım olacaksa da
Gönlüm hasretinle solacaksa da
Er geç ecel beni bulacaksa da
…Madem sonum hüsran istemiyorum.

Göz görmeyince gönül katlanıyor