Ozan Nuri Ceyhan Şiirleri - Şair Ozan Nu ...

Helâl olsun derim sevip alana
Ne lüzum var iftiraya yalana
Bence idam verin gönlü çalana
…Sabrımı taşırma bir kere düşün.

Buzlar karlar eriyince sel olur

(Bir daha bu kadar kibar yazmam)



Atınca mangalda kül bırakmayan gafiller
Vahşete gıkınız çıkmıyor gaddar sefiller.

Ayrılık kelâmın ağzına alma
Gerçeği dururken hayale dalma
Sevgiyi sıkı tut bir yere salma
…Canım acıtıyor, bir daha yazma.

Daha kavuşmadık, ayrılık neden

Dinleyen dost yoksa acılar dinmez
Felek hiç acımaz sırtımdan inmez
Kömür gözlüm ağlar içime sinmez
…Bana dikkatle bak dersin al sazım.

Ayın şavkı vurmuş saçın teline

Elbet lütfederse özden sevilir
Bu aşkın yoluna canlar serilir
Rabbim ol demişse sırra erilir
…Bu dünyada benzeri yok arama.

Böyle bir sevginin emsali var mı

Hayırsız gönülde sevgi oluşmaz
Özünden değilse ölse buluşmaz
Emir almayınca diller konuşmaz
…Buna niyet denir bizim yörede.

Sünnet tamam da farzı bilen kim

Bülbül figan eder altın kafeste
Gül bülbülü arar kulağı seste
Bekliyor yolunu en son nefeste
…Bu nasıl sevgidir aklım duruyor.

Bülbül gül dalında başka şakıyor

Yaz tatillerinde köye dönerdik
Büyüdük her işe yardım ederdik
Dağa kenger toplamağa giderdik
…Alıç dallarını hiç unutmadım.

Ninem bana hep Nuristanım derdi

Bir bakışın yetti sevgiyi kaptım
Feleğim şaşırdı izimden saptım
Öyle bir sevda ki başa taç yaptım
…Ömür boyu böyle kalsam diyorum.

Sevgiyle tüm zorluk aşılır sandım

(Osmanlı ninem diyor ki)

Ey aslını bilmez kuldan utanmaz
Benim ormanımı nasıl yakarsın
İnsan olan insan bunu yapamaz
…Benim ormanımı nasıl yakarsın