Ozan Nuri Ceyhan Şiirleri - Şair Ozan Nu ...

Ben dahil üç oğul horanta çoktu
Köyde geçinmenin imkânı yoktu
Gurbet çare denmiş aklına soktu
...O çaresiz adam benim babamdı.

Ankara’ya gitti geldi çok zaman

Ayran denir Nur dağının suyuna
Mecburen katlandık kötü huyuna
Yaranmadık yerdi durdu boyuna
…O bihaber adam benim babamdı.

Bazen düşünürdüm belki de haklı

Tahsin kardeş İstanbul’a gidince
Sanki garip kaldım sardı düşünce
Şiir yazıyorum ben de kendimce
…O tınmayan adam benim babamdı.

Her iş bana kaldı, suydu çarşıydı

Hal böyle olunca bırakıp döndüm
Öksüz iki kardeş, mahzundu gördüm
Bütün kederleri kalbime gömdüm
…O neşesiz adam benim babamdı.

Yüzleri gülmeli diyorduk artık

Oğlum dedi dut’u çırpın toplayın
Savan tutun, dört yanını kaplayın
Ben dedim gençlere hemen zıplayın
…O çömelmiş adam benim babamdı.

Küçük Şevket hemen ağaca çıktı

Bıktık kadın eli değsin diledik
Adamcağız artık evlensin dedik
Bir şekilde huzur bulsun istedik
…O gönülsüz adam benim babamdı.

Baktı olmayacak, tamamdır dedi

Canlı hayvan yüklüyoruz vagona
Dolan vagonları sürdük kantara
Sonra tek tek bağlanıyor katara
…O güvenen adam benim babamdı.

Haftada iki gün koyun güderdik

İşletmeden gelen emri vermişler
Gözün aydın ağa, buyur demişler
Bahçe istasyona tayin etmişler
…O söylenen adam benim babamdı.

Personel dağılmış, canı sıkkındı

Belki yersiz ama bunlar özelim
Şu gözle baksanız dünya güzelim
Seven mutlu olsun neden üzelim
…O unutan adam benim babamdı.

Bir ahu gözlüye gönlümü verdim

Hasılı sonunda çaresiz kaldım
Zaman gelip çattı sülüsü aldım
Uykular firarda güç bela daldım
…O gelmeyen adam bedim babamdı.

El sallayanım yok, bindim trene