Ozan Nuri Ceyhan Şiirleri - Şair Ozan Nu ...

Hasretinden yandım bittim
Çok sevmekten başka nettim
Sevmek suçmuş kabul ettim
…Dövsünler gitmeyeceğim.

Vursun kırsınlar belimi

Köyde bir kış günü dünyaya gelmişim
Oğlumuz oldu diye herhalde sevilmişim
Anamın kucağında büyüyüp serpilmişim
…İlk hatırladığım camı islenen lambamız.

Kardeşler üçlendi babamız gitti Sivas’a

Bu kadar eziyet lâyık mı bana
Neymiş efendim beni seviyormuş
Bir vefa görmedim sevdadan yana
…Aman ne mutluymuş seviliyormuş.

Ben sevecekmişim o naz edecek

(Oğlum Erhan’ın diliyle
İlkokul öğretmenine…)


Okulumuz evimiz
Dolup taşar sevgimiz

Tek uçlu ben miyim nasılda sezdin
Kuşlar mı uçurdu söyle bakalım
Niye bu sevgiden çabucak bezdin
…Baş göğe mi erdi söyle bakalım.

Asudeydin hayallerde gezince

Kırk yıl usanmadan hayaller kurdum
Her bayram kendimi yollara vurdum
Şimdi bir sor sensiz ben nasıl durdum
…Bana bayram, seni bulduğum gündür.

Susmak edeptendir dediler sustuk

Dünyalar dolusu yüküm olsa da
Yokluğun bağrımı deşip yolsa da
Sevgi diyarında hasret bolsa da
…Ben üşenmem bu hasreti çekerim.

Saçlarım süt beyaz yüzüm solsa da

Göz beğenir aslını soramazsın
İstemezse sözünde duramazsın
Rest çekip gönüle duyuramazsın
...Ele rezil olmak hesapta yoktu.

Gözler gördü ise yüreğin duyar

Şöyle dönüp baktım geçen yıllara
Sele dönüp akıp gitmiş gençliğim
Dur durak bilmeden sanki dörtnala
...Saç sakal ağarmış bitmiş gençliğim.

Zorluklardan ne çekinir korkardım

(Ali Uzun kardeşime)

Edep erkân diye başlansa söze
Kelam yavan kalır inmezse öze
Mevlâ nazar eder ağlayan göze
…Sevgi ile bakmak edep erkândır.