Ozan Hürmetli Şiirleri - Şair Ozan Hürmetli

BULDUN MU GÖNÜL*

Neler geldi söyle senin başına
Arayıp dermanı buldun mu gönül.
Varıp da yatınca yârin döşüne
Dertleri unutup güldün mü gönül.

ANLAMAZSIN

Güzelliğin satma bana
Biter bir gün anlamazsın.
Sahip olsan onca hana
Yiter bir gün anlamazsın.

ARTIK ŞİMDİ

Kız aşkından oldum deli
Divaneyim artık şimdi;
Savuruyor aşkın yeli
Divaneyim artık şimdi.

Bir sevdaya düştüm yanar dururum,
Yar senin elinden divaneyim ben.
Gâhi yanar gâhi döner dururum,
Yar senin elinden divaneyim ben.

Yalvardım yakardın gelmedin,

Kuluncak ilçemdir Başören köyüm,
Diller ile anlatayım kendimi.
Asaletim temiz bellidir soyum,
Yıllar ile anlatayım kendimi.

Ellidört yılında aralık sonu,

Sevgi denen şeyi bir de bana sor
Aşık olmak kolay mıdır sultanım;
Ne hallere koydun şu halimi gör
Maşuk olmak kolay mıdır sultanım.

İçimdedir sevgi boşa arama

Köye Çoban tuttuk itin birini
Yallandı yallandı yallandı gitti;
Pasaklar içinde görmez kirini
Pullandı pullandı pullandı gitti.

Yıllar boyu geziyordu avara

ATATÜRK’ÜN İZİNDEN*

Çağdaş düşünceyle aydın günlere
Yürüyelim Atatürk’ün izinden.
İleriye doğru giden yönlere
Yürüyelim Atatürk’ün izinden.

Güvercin donunda urum eline
Laikliği Hacıbektaş getirdi;
Gelip mürit olan gönül seline
Laikliği Hacıbektaş getirdi.

Karanlığı makul gören kişiye

ÜLKE PERİŞAN

Halimiz vaktimiz yerinde sanki
Vatandaş perişan ülke perişan.
Kimseden çıkmıyor bir ses inan ki
Vatandaş perişan ülke perişan.