Ozan Erol Şiirleri - Şair Ozan Erol

Kurbanım yaratanın hikmetine
Damağın içinde dişi yaratmış
Ayak vermiş el vermiş bir bedende
Vucudun üstünde başı yaratmış

Ağaçlar dalında açıyor yaprak

Yüregimdeki duyguyu
Bilemezsin kara gözlüm
İstesende bu sevgimi
Silemezsin kara gözlüm

Bülbül gibi zarda kalsam

Yazdığın şiirin her satırını
Sanki benim için karalamışsın
Anlatamadım sana yürek sevdamı
Bilmem neden sitem sıralamışsın

Senin sevdan ile doludur yürek

Köyden kalkıp istanbula
Geldim olmadı olmadı
Yanlış değil doğruları
Bildim olmadı olmadı

Kaçamadım kaderimden

İki gün iki seneden
Beter oldu neredesin
Hasretin tatlı canıma
Yeter oldu neredesin

İlaçsın gönül sızımda

Boz kırlar ağladı dağlar ses verdi
Bu bağrımda şehidimin kanı var
Bir bülbüle sordum gül sevdasını
Yaprağında şehidimin kanı var

Semaya ser çeken ulu çınarın

Beni bu hallere koyan vicdansız
Sende muradına eremiyesin
Güllerin dalında solsun zamansız
Koymasın dikeni deremiyesin

Senin gibi bir zalimi bulasın

Bu benim gönül sarayım
Sen olmadan dolmaz yarim
Sevgi ile ekilirse
Hiç bir çiçek solmaz yarim

Zamana hesap sorarsan

Amanet aldığın vatandır oğul
Bedeninde saklı cana degişme
Edirneden ardahana yurdumuz
Karışını yüzbin hana değişme

Durma geriye yürü önlerde

Sevgiye temeli aşka kanunu
Koyan ben değilim suçlama beni
Hani diyorsunya birdaha dene
Cayan ben değilim suçlama beni

Asla başkasına hiç inanmamış