İnsanın kendi öz harfleri dahi birbirinden ayrıdır.
Harfler ancak yanyana geldiğinde bir duyuşta özde bütünleniyor ise,
İnsan kendine dahi ayrı düşer bazen.
İnsanın kendi harfleri dahi ayrıdır birbirinden.
Hal böyleyken, gerçek bir ahvalde kalabilir mi insan?
Hal böyleyken nasıl bir başkasıyla düşünce ayrılığı olmasın ki?
Ben belki özümde dağınığımdır, bir başkası sözünde.
Ben belki özümde dağınığımdır, belki bir nüktede toplar Allah (c.c) sözümü. Söz belki gerçekliğe susmaktır henüz gerçekleşmeden özde.
Kayıt Tarihi : 27.2.2013 01:46:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!