Terkedilmiş demir yığını gibi
paslanıp çürüyor insan
bu yad-ı yabanda,
bir ayağım ileriye gidiyor
öteki geride, uzaklarda,
Ve bir yanda
coşkulanıyor yüreğim
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Hoş bir şiir okudum
yormadı ve içinde koskoca bir neslin çelişkileri öz eleştirisi saklı..ama şiirdi.
Duyarlı yüreğine sağlık dost kardeş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta