İnsanın aklı daima uçları aşmak isterken,
aşamadığı bir kavramda aklına aykırı düşer.
Çünkü mutlak bilinç,özünü kavrayabildiği taktirde
daima öz bir şuurdadır.
İnsanın yanılgısı daima kendindedir.
Ancak mutlak yanılgısız işleyen, daima kalbin saflarındadır.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta