Uzak olduğu kadar mı güzel her şey,
Yoksa yakın olduğu kadar mı aynalı hayat?
Her yaklaştığı özünü hatırlatır insana,
Ya özü yaklaştığına karışarak bir olur insan,
Ya da yaklaştığı özüne karışarak…
Nihayetinde eksilmektir aşk,
İki kişiden bir öz oluşarak...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta