Uzak olduğu kadar mı güzel her şey,
Yoksa yakın olduğu kadar mı aynalı hayat?
Her yaklaştığı özünü hatırlatır insana,
Ya özü yaklaştığına karışarak bir olur insan,
Ya da yaklaştığı özüne karışarak…
Nihayetinde eksilmektir aşk,
İki kişiden bir öz oluşarak...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta