Öz
Mahremin zevalindeki hüzn-ü evsa düşüme –adı aşk- yüzün düşmüşken
Sen kabristanlara gömdün gülüşlerimi
Sonra yüzünün kalabalığında kaybettim sevdalı bakışlarımı
Günahkar Nefesinin rüzgarında boğdum acıta acıta heyecanlarımı
Her solukta biraz daha yanan bu hayatı bir solukla düşürdün düşler boyu yok eden iç kanamalarla
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Teşekkürler şiire............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta