Öz, gün ile güneşin biz hâli.
Özlem, karanlığa dair kelimesizliğim.
Özlemek, içimizin tatminsiz ağrısı.
Özledim, zor gecelere söyleyemediğim...
Gün an, öz
Saklı bahçe, 221., 25.12.2016
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
