Cezalardan usanmış, şımarık çocuk oldum.
Monoton bu devinimler.
Kalktığım sabah, yattığım gece aynı.
Sevi yok dost yok.
Tanışlar sanki maskeli baloda.
Yaşadığım ömrüm riyakar.
Sırıtır sefilliğime sokak kedileri bile.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta