Doya doya çocukluğumu yaşadım,
Ne güzeldi oyuncaklarım.
Nelerle oynadım sayacağım,
Ne güzeldi oyuncaklarım.
Sazım vardı telleri ipten,
Topum vardı çabuttan, bezden,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kızlarında bezden bebekleri vardı:)Annelerimizin eski kumaşlardan içine yine eski kumaşları doldurupta diktiği bebekler..nede güzelmış o günler...beni çocukluğuma götürdünüz..çok sağolun..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta