Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
arpa beklemeye giderken götürdüğüm
koltuk sapanınıyla da
taş atmayı beceremezdim
fırıldak çevirsem, kamışından düşürürdüm
haşhaş sapından yaptığım kağnının da
tekerleğini uyduramadığımdan,
kırık, yamuk, tekkanat sürüyerek götürürdüm
aynı yerden gide gele belirginleşen
kendi yolumdan ....Siz ne kadar şanslısınız hocam..mekanik bir dünyasnız olmamış hiç..alın terine avuçlarınıza bulaştırıp dünya kurmuşsunuz tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta