hoperlör çeliği de olsa,
hiç oyuncağım
kirebolum, kıltopum bile olmadı hatta
fıyığım
ne ağaç tekerlekli arabam
ne de çember çevirdim
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




arpa beklemeye giderken götürdüğüm
koltuk sapanınıyla da
taş atmayı beceremezdim
fırıldak çevirsem, kamışından düşürürdüm
haşhaş sapından yaptığım kağnının da
tekerleğini uyduramadığımdan,
kırık, yamuk, tekkanat sürüyerek götürürdüm
aynı yerden gide gele belirginleşen
kendi yolumdan ....Siz ne kadar şanslısınız hocam..mekanik bir dünyasnız olmamış hiç..alın terine avuçlarınıza bulaştırıp dünya kurmuşsunuz tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta