Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
oyuncak olan şiirler mi dersin değerli kalem...
çok anlamlı ve düşündüren müthiş bir çalışma...
saygılarımla selamlıyorum...
şiirler yüreğin sesidir...
belkide zaman zaman ti ye almak gerekir hayatı....
hakedene hakettiğince akmak gerekir...
kim bilir belkide oyuncaktır...
kafam iyice karıştı iyimi :))
saygılarımı kabul buyrun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta