Ev telefonundan arayıp, kapadığımda, birkaç kere -
salon masasında ya da yerde, bir yerlerde
(şu anki dağınık kalabalığın içinde.)
- ıslık çalarak birdenbire başladı kıkırdamaya!
Normalde, birisi mıncıklamadan, bunu yapmazdı;
yassı bir pille çalışan oyuncak bir bebek …
(Devasa ağaçların gölgesi kıpırdadı
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




sevgi nasıl bir şey...
oyuncakda bile inanılmaz aşk sinyalleri çağrıştırır
kimbilir belki de gerçek bir kıkırdamaydı O'na doğru yönelten...
ne güzel...
sıradanlığı bile ilginç hale getiriyorsun arkadaşım...
yaşamın farkındasın sen..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta