Bir mavi deniz ortasında bir beyaz kule,
Avucuma sığmayan oyuncaklarımdı.
Deniz kulenin önündeki kayalara çarpar,
Tarih yükselir gökyüzüne karışırdı.
Oyuncağımı başkasına sattılar!
Artık deniz kulenin önündeki dümdüz betona çarpıyor,
Tarih ise yemek kokularına karışıp,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta