Baş ederim, güçlüyüm.
Üşümez artık ellerim. Titretmez artık soğuklar beni.
İncitmez artık hiç kimsenin sözcükten tokatları,
Kahretmez artık uğruna ağladıklarımın onulmaz inatları.
Kanatamaz artık hayat binbir yerden yaralı bu kanatları.
Saklanma ihtiyacı duymam artık kimseden saklambaç oynasam bile,
Gözlerimi yummam hiçbir şeye; ebe olsam bile
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta