Bir bahar pikniğinde, seninle
Saklambaç oynamıştık,
Koşmaca oynamıştık,
Kıyamamamıştın..
Yerime ebe omuştun;
Oysa hayat oyununda
Ebedi bir ebe yaptın beni
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




hayat enteresandır sevgili jale...böyle garip anıları karşı karşıya getirir.ve oturur şiire dökersin sen de şair olunca.:)
hamiyet
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta