Üşüdü
Anız kokusu
Serçelerin soluklarında...
Yollar hangi mevsiminde umudun? Kim düşürmüş örselenmiş
bir yüreği köşe başına? Kanatıyor beni yürüdüğüm her sevda.
Kanadı kırılmış kelebek,dökülüyor denediğim tüm sözcükler. Buğday tarlaları gök mavisi kokuyor,denizler ay ışığı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta