Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Keşke her günün bir tesi olsaydı değil mi.
Bir kaç günde olsa fazladan birkaç salıncağımız olurdu, bir kaç misket, ve birkaç bez bebeğimiz olurdu çocukluğumuzun arka bahçesinde.
Ve keşke tutabilseydik mavi düşlerimizin ellerinden...
Kutluyorum saygı deger dostum..
Bir zamanlar çocuktum
Her şey bir oyundu benim için
Ya da oyun benim her şeyimdi
Şimdi
Her şeyim sensin
Bana oyun olmadığını söyle
Ne olursun
Diline saglık
Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta