Sokak ışıklarının gözlerimizi kamaştırması mı,
Yoksa bir yıldırımın kükremesindeki ışıltı mıydı hayat? Umutları yakıp ateşiyle ısınmak mı,
Yoksa inadın can havliyle savaşmak mı?
Doğduk ilk önce; Çırıldık Ve de çıplak…
Günahlarımız yazılmamış
Sevaplarımız işlenmemişti defterimize.
Ve kader dediğimiz ömrümüzün en azılı suçu;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta