Uçsuz bucaksız kurulu sahnede
Gözümüzü açtık, oyuncuyuz biz.
Metin öğretilmiş, oyun tek perde
Çok önceden, verilmiş rollerimiz.
Göremedim, görünmedi yönetmen
Ses gelmiyor, gerimizde, suflörden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta