Tanrılar unuttu yada kendinden saydı bizi!
Samanyolu’na Binip-Binip
Dünyanın Zifir Karanlığında,
Salınarak uyandık güneşin penceresinden.
Kadın ve insanı ayıran köprüleri yaktı yüreğim.
Zihnimi Aydınlatan Rüzgârgülüm,
Zülfünün Telindeyim
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta