Gittin…
Şimdi yoksun ya bu şehirde…
Kaçışlarım başladı işte köşe bucak…
İnsanlardan…
Sanki herkes yabancı…
Herkes el…
Kimse umrumda değil sanki…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yüreğin özleme uçması...
içten ve duygu yüklü anlatımla...
güzel çalışma...
selam ve saygılarımla kutlarım...
Gidenin ardından bomboş kalır şehirler, keşke gidenlerimiz hiç olmasa
Bu şiir çok daha güzel olabilirdi
Kutlarım
Yüreginize saglık Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta