Oysa çocukken,
Hiç boşluk bırakmadan,
Sarardık yorganı bedenimize
Şimdi, aynı yatakta
Nice boşluklar
Sarıyor bedenimizi
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Samimi bir yürek için ;Çocuk mu olmak gerek !diye sordum kendi kendime ve gerçekten neleri kaybetmişiz diye üzüldüm yine kendi kendime. Yüreğine sağlık diyorum .Selam ile..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta