Oysa ben gecenin karanlık bir deminde
Karaca Ceb-el’in kör eteklerinde uyuyan,
Yüreği sahreden yaratılmış bir Merd’in göğsüne başımı koyup,
gözlerimi bedr-i Münevver’de yummak isterdim.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta