işte tamda
kırılmışken sonbahar
göğün mavi gözlerinde
toprağın yedi kat uzerinden
asası kırık dervişler tutunuyor ellerime
oysa ellerim tutunduğum yerlerde kanıyor
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta