Oysa... Şiiri - Mecit Aktürk

Dost bir hata eder etmez, gelen giden vuruyor
Hani bir gün çekip gitse, hiç dönmese yeridir.
Ne garip şu insanoğlu, hatasız kul arıyor
Göster bana bir kişi ki; hatalardan beridir...

Dost odur ki, yalnız kalsa yine dostu yâd eder
Dost bir derde düştüğünde, dost ile feryâd eder
Uçar gönülden gönüle, gönülleri şâd eder
Kim ki söz verir de dönmez, o sözünün eridir...

Üzülme sen az var diye, kıymetini bil yeter
Dost kıymeti bilen için candan bir tek kul yeter
Dost kazanmak istiyorsan güvenilir ol yeter
Dost dediğin ölse dahi, gönüllerde diridir.

Kimi vardır; yalanını katık yapar sözüne
Arkandan hep kuyu kazar, güler senin yüzüne
istemeden tavuk verir, göz dikmiştir kazına
Anla ki o dost değildir, hem edepten geridir.

Seçme dostu kul içinden; usûl erkân bilmezse
Ağlamazsa senin ile, senin ile gülmezse
Kibirliyse, onursuzsa, hiç nasihat almazsa
Bil ki onlar hayâ bilmez, yüzler arsız deridir...

Dosttan öte bir dost var ki, diller O´na RAB diyor
Aklı olan kişi onsuz gönüller harap diyor
Bak! Mezarlar konusuyor, akibet turab diyor
Oysa ALLAH SiN´den öte has kulların YÂRiDiR.