Örümcek ağları sarmış beynimi
Kurtulmaya çalışsam da labirentlerden
Düştükçe düşüyorum daha derinlere
Bulmacaları çözemiyor kalemim
Gündüzüm, gecem yokluyor bilinçaltımı
Gömü çıkartıyorum anılarımı,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bir baba yüreğinin acılarını, hüsrana uğrayan umut ve özlemlerini çok güzel aktarmışsınız. Yürek tellerimizi üstünden tayfunlar esiyormuşçasına titrettiniz. Ahhh!!! Ahhh! 'Gelimli gidimli dünya/Ahir sonu ölümlü dünya' Ateş düşrüğü yeri yakar dost. Ama dizelerinden fırlayan kıvılcımlar bizim gönlümüzü de kavuruyor.
Çok acı...
İsyan etmemek mümkün mü ?????
Dayanılası değil biliyorum, fakat çare de yok ki...
Sevenleri, sevdiklerinde O
her zaman yaşayacak ve mutlu biliniz ki....
Birgün hepimizin gideceği yere O acelece gitti..
Sabırlar diliyorum ve dayanmalıyız diyorum...
Sevgi, saygımla.....
Çok içten ve hüzünler her yerde .Çok haklı diyorum bir genç kız babası olarak...duygularını anlayabiliyorum..Zaman yok ama başınız sağolsun...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta