Ayın buz tuttuğu bir gecede
Solgun bir yaprak düştü toprağa
Ve toprak kendine koşan
Yaprakla bütünleşti
Sonra yavaş yavaş çürüdü yaprak,
Kendini yok eden toprağa inat
Her zerresiyle yaşamı sundu, cömertçe
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta