Ayın buz tuttuğu bir gecede
Solgun bir yaprak düştü toprağa
Ve toprak kendine koşan
Yaprakla bütünleşti
Sonra yavaş yavaş çürüdü yaprak,
Kendini yok eden toprağa inat
Her zerresiyle yaşamı sundu, cömertçe
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta