Penceremin önünde, izlerken son baharı
Sararan yapraklar ,sürüklenirken rüzgarla
Bende sürüklenirim derin... anılarla
Ve bulurum kendimi , eski bir oyma sandıkta
O küçük gibi görünen , oyma sandık
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Evet anılar zamanda yolculuğa çıkardılar
Çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta