Görmüyorlar beni,
Sadece bakıyorlar yüzüme.
Tıpkı bir kitap kapağına bakar gibi.
Anlamıyorlar beni,
Sadece dinliyorlar ağzımdan çıkan sesleri.
Tıpkı yanlarında açlıktan miyavlayan yavru bir kediye acıyarak bakıp geçer gibi.
Hissetmiyorlar beni,
Sadece omzumu sıvazlıyorlar.
Tıpkı ölüm döşeğinde olan hastaya geçmiş olsun der gibi.
İşte bu yüzden ben bu insanlara göre değilim.
İşte bu yüzden ben bu dünyaya ait değilim.
Sanki ruhum yıllardır bir kavanozda saklanmış
Ve asırlar sonra bir bedene üflenmiş gibi.
Atomlarım bu dünyadan hiç geçmemiş,
Hiçbir atomla denk gelmemiş gibi.
Öylesine yabancıyım,
Öylesine öteki,
Ve sadece öylesineyim.
Kayıt Tarihi : 17.6.2024 21:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!