İŞTE ÖYLE BİR ŞİİR
Yüksek çevrili teller ortasında
Hayatı eritirim iki kapı arasında
Git-gel ömrüm tükenir,tökezlerim
Ne kadar dayanır,bilemem dizlerim
Hürriyet,esaretin sevmediği söz
Esaretlik ki; hürriyeti özler göz
Bir bina, diğerine eder yolcu
Zifri karanlıkta kaldırır kolcu
İsyan,dudaklarda kilitleşir
Parmak,avuç içinde birleşir
Ya sabır.Dönülür sine-i sükuta
Akıl ermez,kulak ver malum zata
Mazeret yetmez,hadi gel hizaya
Beynim hür,beden çekilir cezaya
Ayaklarım sayar,gölgemin adımlarını
Duyularım kaybetti,lezzetin tadımlarını
Buralarda ölüm,ölmekten de yaman
Sahi! yaşamak için kaldı mı zaman?
Bilemem zamanı,yavaş yavaş erirken
Geldi çattı ölüm,doğacağım derken.
Neyleyim nefsime verilse de vaat
Geçmiyor dakika,dakikalarca saat
Haramiler sarsa da çevremi; Bahtiyarım,
Zat-ı muhteremce, ben ki; İhtiyarım. (Yorgun)
Hatırlamak yok.Maziden neler hatırlarım,
Ben varsam,hatırlatmak için varım….
Kayıt Tarihi : 11.12.2012 17:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!