Çirkin bir yüz, dağınık bir insan.
Öyle düşkün ki evinde tarağı yok!
Gözleri kararmış aynı gece gibi
Bu insan saçamaz mı kalemle
Dizelerine güzellikleri
Çirkin bir yüz, dağınık bir hayat.
Ağaç kışın döker yaprakları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta