insanları anlaması zor
kimi an da anlatması insanlara, insanı
acı umut kadar çocuk kadar kolay büyüyor
bir eriyip gitmiyor, bir “tay tay” durmuyor
bir de “atta” gitmiyor, her kalan gibi kalıyor
her giden gibi gidiyorsun sen, ben büyüyorum!
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta