Zaman...
Çocukken oynadığım topaç misali,
Döner ha döner!
Başladığı yere kulaç atarken gece,
Akıl mum gibi söner...
Mekan...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Geçti benden...
Bir ben daha geçti benden...
hayatın gelip geçmeleri hiç bitmiyor, son nefes belki stop.
esenlikle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta