Arkandan bakıyorum gözlerim yaşla,
Hayalin elinde öylece kaldım,
Meğerse tükenirmiş aşkda yavaşça,
Giden umutlarla öylece kaldım.
Bildik biri olamazsın yabancı oldun,
Mazi kapandı buz olup dondun,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ayrılık gelince başa insan hayrete düşüyor bumuydu benim sevdiğim diye .....sanki iki yabancı gibi bomboş oluyor duygular ....mevlam o anlamsız ayrılıkları yaşatmasın üstadım saygılar
daha ayaktasiniz üstadim hala nefes alip veriyorsunuz bak cevrene güzellikler rüzgarda savrulup gidiyor icinde sizlerinde sehmi var alin alin :))
yureginize saglik ustadim,guzel siir icin tebrik eder,yureginzi ve kalminiz daim omrunuz bereketli olsun dileklerimi iletirim.
saygilar
Aslında öylece kalan bizler oluyoruz ağabey.
Gidenlere bir şey olduğu yok. Ne oluyorsa geride kalanlara oluyor.
Selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta