Seninle saadeti düşlerimde sakladım
Sen gidince umudum yarım kaldı öylece
Aniden yalnızlığın kapısını tıkladım
Geriye çaresiz bir durum kaldı öylece
Bir daha hiç kimseye gönlümü açamadım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta