Ankara yanmış, yıkılmış,
dumanda kaybolmuş anılar.
sen pavyon sahnelerinin gülü,
ışıklarla süslenmiş bir hüzün,
maltepe sokaklarında başıboş,
yorgun bir şarkının son notası gibi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta